A way of life

Ach ja, als sportman stel je jezelf steeds nieuwe doelen. Altijd nét iets hoger, verder of sneller… Omdat je dan zeker weet dat je zult afzien én omdat de finish oh zo zoet zal zijn!

Spelen in de major league, studeren of werken in Amerika. We stonden ooit op het punt te emigreren. In tegenstelling tot wat er misschien verwacht wordt van onze X-generatie, hield onze familie ons hier… Met name de zwangerschappen van zus Eva en schoonzus Femke waren doorslaggevend. Dát wilden we niet missen! Bovendien dachten we méér oom en tante te kunnen zijn door in Nederland te blijven.

Toch blijven die verenigde staten lonken. De fantastische reis in 2003 is als een droom die telkens terugkeert, maar dan levensecht. Heerlijk. De vrijheid, het ‘thuiskomen’, nieuwe mensen leren kennen, het samen ontdekken… Wát een rijkdom! Ultiem geluk; wij hebben mogen ervaren hoe dat voelt.

New York staat al lang op ons lijstje. We wisten, afzonderlijk van elkaar, altijd precies waarom. Om allerlei redenen hebben we afgelopen jaar eindelijk besloten daad bij het woord te voegen. Tijd genoeg om te sparen voor de dingen die we daar willen doen en voor superman David om te trainen voor de marathon… Tijd genoeg…

Oeps. Inmiddels zijn nichtje Roos en neefje Luca geboren. We hebben allebei een nieuwe baan. En het trainen voor de marathon is een way of life geworden. Onze levens staan volledig in het teken van de NYC marathon. Soms is het zwaar. Af en toe ook spannend; een lichte blessure zou nu dramatisch zijn. Maar de foto’s en films die we via de reisorganisatie te zien krijgen, herinneren ons aan het feit dat we aan een geweldig spektakel gaan deelnemen. Bovendien wijzen we elkaar ook af en toe op het avontuur dat náást de marathon in New York op ons wacht!

Volgens het supersonische sporthorloge (met ingenieuze ‘foot pod’) van David is het nog 37 dagen tot de marathon. Oktober staat voor de deur. Borstkankermaand. Verjaardag (weer een stapje dichter bij de 30…). Herfst; verandering van temperatuur, kleur en sfeer. De dagen worden korter, de kaarsjes kunnen weer aan. De Lonely Planet en de Capitool liggen inmiddels afwisselend op het toilet en in de slaapkamer. Heel voorzichtig beginnen we aan de laatste voorbereidingen van deze – nu al – onvergetelijke reis.